Flame en de pijnbestrijding…

Een samenvatting van de sms’en verstuurd tussen Bobo en Ouaga vandaag…

Gisteren was een teaching day in het dispensarium, terwijl twee stagiaires mee opgeleid. Het probleem van de pijnstilling in kaart gebracht. Mensen krijgen vaak een voorschrift: moet altijd. Ze kopen heel soms de pijnstillers: moet altijd. Ze nemen ze bij pijn: moet VOOR de bandwissel! Wie moet wat krijgen. De info moet duidelijker. Het moet structureel worden opgelost.

Na de lunch naar Tangué, kolonel en chirurg op rust. De man is een soort goeroe. Hij vult nu zijn dagen in stoïcisme en filosofie. Het is moeilijk uit te leggen maar hem een bezoek brengen is belangrijk. Zeker voor Jean want Tangué is een beetje zijn mentor, denken we. En ons geeft zijn eenvoud altijd een zekere inshallah. Geen gelatenheid, eerder een ijzersterk geloof in het welslagen, niet op ons temp, wel op het tempo dat duurzaamheid belooft.

‘s Avonds diner met Jean en Baro gehad. Baro zal in de toekomst wellicht betrokken worden in ons dispensarium en later in ons OK. Het zal hem deugd doen patiënten te verzorgen in een omgeving waar mensen willen werken en willen verbeteren. Met name de pijnstilling regelen kan al een groot verschil maken. We kunnen de pijnstilling laten kopen of zelf leveren. En telkens voor de volgende keren meegeven, te nemen bij vertrek thuis voor de verbandwissel.

We hebben goed geslapen allemaal. Waarschijnlijk omdat we zien dat het goed gaat. En omdat de bouw langzaam dieper zinkt :-)) De funderingen uiteraard!

Ik vergat nog. Voor Tangué die we uiteraard niet uit zijn siësta wilden halen, zijn we eerst naar het meer van Bala geweest. Daar hebben wij in een bootje op het meer NIJLPAARDEN  gezien. Oogjes net boven het water…geen woorden voor…

Nu onderweg naar Ouagadougou…

Michel

 

No comments yet.

Geef een reactie